Dünyada ve Türkiye'de çevre bilincinin artmasıyla, atık ambalaj malzemelerinin yeniden kazanımı endüstriyel bir faaliyet alanı olmuştur.
Ülkemizde atık kağıt, karton, cam, metal ve pek çok plastik türevlerinin yeniden kazanımı için gelişmiş bir sanayi altyapısı mevcuttur. Türkiye'de yılda yaklaşık 1 milyon ton geri kazanım gerçekleştirilmektedir. Bu oran bir çok Avrupa ülkesinden yüksektir.
Saf hammadde yerine atıkların geri dönüşümlü olarak kullanılması doğal kaynakların korunmasını ve enerjinin tasarruflu kullanılmasını sağlar.

Atıkların geri kazanılmasındaki en önemli sorunlardan biri atıkların cinslerine göre ayrılarak atılmamasıdır. Bu da hijyen açısından son derece sağlıksız olduğu gibi, geri kazanım aşamasında da oldukça zaman alıcıdır.

Atık kağıtların, naylon türevlerinin, camların yeniden kullanıma kazandırılması için gerekli işlemler göreceli olarak ucuz ve uygulanması kolay işlemlerdir. Ancak kullanıldıkları alanlar gereği pek çok malzemeyi birleştirerek (kağıt, naylon türevleri, alüminyum folyo, zift, metal gibi) elde edilen ambalaj ürünlerinin geri kazanılması oldukça zordur. Bu malzemeleri birbirinden ayrıştırmak yüksek bir teknoloji gerektirdiği gibi, yüksek enerji tüketimini de beraberinde getirir.